Miód pitny jest to lekki napój alkoholowy, otrzymany przez fermentację roztworu miodu pszczelego, tzw. brzeczki. Miody pitne przygotowane przez zwykłe rozpuszczenie miodu w letniej wodzie (do 30⁰C) i fermentowanie znajdujących się w nim drożdży, nazywamy miodami naturalnymi lub czystymi w odróżnieniu od miodów syconych, otrzymywanych przez sycenie (gotowanie) brzeczki z dodatkiem rozmaitych ziół i korzeni. Jeszcze inną odmianą napojów miodowych są miody owocowe (przy ich wyrobie do brzeczki dodaje się soku wyciśniętego z owoców). Prócz tego istnieją jeszcze wina owocowo-miodowe, w których cukier zastępuje się miodem, przez co zyskują na jakości i smaku. Zależnie od stosunku objętościowego miodu do wody w brzeczce miodowej nazywamy miód pitny półtorakiem (1 część miodu na 0,5 części wody, razem 15 cz., zawartość 60-65% cukru), dwójniakiem (1 część miodu na 1 część wody, zawartość 48-50% cukru), trójniakiem (1 część miodu na 2 części wody, zawartość 31-33% cukru), itd. Przepis na przyrządzenie 20 litrów miodu trójniaka (czas dojrzewania od 2 do 3 lat), zwanego „Bartkiem”:

• 7 litrów (9 kg) miodu
• 13-14 litrów wody
• jedna porcja drożdży winnych nr 34
• 10 g chmielu
• sok z 1 cytryny

W procesie produkcji miodu pitnego wyróżnia się 4 fazy:

• przygotowanie matki drożdżowej
• przygotowanie i warzenie brzeczki
• szczepienie i fermentacja napoju
• dojrzewanie napoju i butelkowanie